← Back

hasło: zniesienie współwłasności nieruchomości

 

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2021 r., V CSKP 29/21

Nie jest dopuszczalne podjęcie  w  postępowaniu  o  zniesieniu współwłasności  postanowienia  częściowego  rozstrzygającego  o  podziale nieruchomości, bez wyrównania wartości udziałów spłatami lub dopłatami oraz bez rozstrzygnięcia istniejącego sporu o nakłady, jeżeli rozmiar tych nakładów mógłby rzutować na sposób podziału albo wysokość spłat lub dopłat. (…)

Ocena,  czy  zachodzi  możliwość podziału fizycznego nieruchomości nie powinna ograniczać się do ustalenia, czy w ogóle podział taki jest możliwy do zrealizowania. Konieczne jest każdorazowo dokonanie przez sąd oceny, czy nie zachodzą okoliczności przemawiające przeciwko takiemu sposobowi  zniesienia  współwłasności.  Może  wynikać  to  w  szczególności z charakteru  rzeczy  wspólnej,  jej  budowy  i  przeznaczenia,  zaś  ocena  w  tym zakresie powinna każdorazowo zostać dokonana przez sąd  meriti, który nie jest związany stanowiskiem biegłego (rzeczoznawcy), którego rolą nie jest dokonywanie oceny przesłanek z art. 211 k.c.

 

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2021 r., II CSKP 41/21 

Ewentualne  rozliczenia  pomiędzy współwłaścicielami w związku z poniesieniem przez każdego z nich ceny nabycia rzeczy  bądź  udziałów we  współwłasności  rzeczy  co  do  zasady  nie  podlegają rozpoznaniu  w  postępowaniu o  zniesienie  współwłasności  (art.  618  §  1  k.p.c.). Jeżeli jednak zostaną one rozpoznane w tym postępowaniu, nawet jeśli doszło w ten sposób do naruszenia przepisów k.p.c. normujących tryby postępowania, to nie zachodzi nieważność postępowania, a prawomocne orzeczenie Sądu Rejonowego, który  merytorycznie  rozpoznał  i  rozstrzygnął  te  roszczenia  w  ramach  zniesienia współwłasności  zyskuje  walor  prawomocności  formalnej  i  materialnej.

 

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., IV CSK 43/18

Sposób zniesienia współwłasności nieruchomości poprzez wydzielenie odrębnej własności lokali tylko wówczas świadczyć będzie o zastosowaniu właściwego sposobu podziału, jeśli pozwoli on na stworzenie warunków do normalnego, niezakłóconego korzystania w przyszłości przez współwłaścicieli z wydzielonych w ramach budynku lokali i do zapewnienia na przyszłość zgodnego współdziałania wszystkich współwłaścicieli do pozostawionych nadal we współwłasności wspólnych części w ramach całej nieruchomości będącej przedmiotem zniesienia współwłasności. (…)

(...) preferowany przez ustawodawcę podział fizyczny nieruchomości, w przypadku podziału przez wyodrębnienie własności lokali w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, doznaje ograniczeń w sytuacji, gdy pomiędzy współwłaścicielami, w szczególności będącymi byłymi małżonkami, istnieje poważny konflikt. (…) w tym przypadku niepożądane byłoby pozostawienie zainteresowanych w bezpośrednim sąsiedztwie.

 

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2019 r., IV CSK 403/17

W razie orzekania o sposobie korzystania z rzeczy w celu zabezpieczenia wniosku o podział majątku wspólnego skutki postanowienia powinny być oceniane przez pryzmat materii art. 206 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), ponieważ orzeczenie wprowadza odstępstwo od przyjętego w nim sposobu korzystania z rzeczy. Natomiast kwestią odrębną pozostaje „przypadanie pożytków” uregulowane w art. 207 k.c. i następujące według zasad przyjętych w tym unormowaniu. (…)

Postanowienie o zabezpieczeniu wniosku o podział majątku wspólnego, określające sposób korzystania z rzeczy na czas trwania postępowania sądowego, nie zmienia wynikającej z art. 207 k.c. zasady podziału pożytków i przychodów według wielkości udziałów. Udzielenie takiego zabezpieczenia nie pozbawia więc zainteresowanego możliwości zgłoszenia żądań z tego tytułu w sprawie o podział majątku wspólnego. (…)

(…) żądanie „rozliczenia pożytków” (…), czy też rozstrzygnięcie o tym rozliczeniu (…) nie jest obligatoryjnym przedmiotem spraw działowych, a jej rozpoznanie w postępowaniu o podział majątku wspólnego (o dział spadku, o zniesienie współwłasności) następuje jedynie w razie prawidłowego zgłoszenia żądania, odpowiadającego wymaganiom pozwu. Ten tzw. „proces w nieprocesie” wymaga zatem nie tylko skierowania żądania przeciwko określonej osobie, lecz także sprecyzowania przez żądającego wysokości kwoty dochodzonego roszczenia i podstawy faktycznej, z której wywodzony jest obowiązek zapłaty.

 

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2017 r.

Zadośćuczynienie wymaganiom wynikającym z art. 93 ust. 3b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.) może nastąpić przez zobowiązanie współwłaścicieli do wykonania prac adaptacyjnych i nałożenia na nich stosownych zakazów lub nakazów w postanowieniu znoszącym współwłasność nieruchomości.

 

Uchwała Sądu Najwyższego (3) z dnia 21 grudnia 2017 r., III CZP 44/17

​​Kurator spadku nie jest uprawniony do udziału w postępowaniu o zniesienie współwłasności nieruchomości ze skutkiem dla nieznanych spadkobierców współwłaściciela.

 

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., III CZP 103/09

Bank jako wierzyciel hipoteczny nie ma interesu prawnego we wzięciu udziału w sprawie o podział majątku wspólnego, jeżeli następuje przyznanie nieruchomości jednemu z małżonków, a umowę kredytu zawarli oboje małżonkowie jako dłużnicy solidarni oraz gdy dochodzi do podziału fizycznego takiej nieruchomości.

 


                                                                            Studia Podyplomowe Prawa Gospodarki Nieruchomościami
                                                                            ul. Uniwersytecka 22/26, 50-145 Wrocław
                                                                            Administracja strony: tg@sppgn.pl
                                                                            Designed by TagArt Media
                                                                            © 2018 All Rights Reserved.